Η πρώτη μου δασκάλα στο νηπιαγωγείο ήταν η Κα Καίτη.Την λάτρευα ,μας έβαζε όλους να αγκαλιαζόμαστε σε ένα μεγάλο κόκκινο χαλί και να λέμε τα νέα μας.Με αγαπόύσε πολύ και ερχόταν και στο σπίτι μας επισκεψή και κάθε φορά που ερχόταν τρελαινόμουν απο χαρά.Ένιωθα μια γλυκιά αποδοχή μάλλον που ένα τόσο σημαντικόπρόσωπο ,έκανε παρεα με τη δική μου οικογένεια
Πολύ αργότερα βέβαια έμαθα απο τον Γιωργάκη τον κολλητό μου στο νηπιαγωγείο οτι πήγαινε και στο δικό του σπίτι αλλά και σε όποιου μαθητή της την καλούσαν...
Δέκα πρώτοι ποντόι αυτοπεποιηθήσης λοιπόν είχαν προστεθέι απο την Κα Καίτη...γιουπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι....
Ύστερα στην Α' και Β΄' δημοτικού η Κα Ελένη ...αυστηρή όσο δεν έπαιρνε..μας είχε αγαλματάκια ακούνητα και δεν υπήρχε καν η μέρα και η νύχτα που κουνιέσαι ...έκανε συνέχεια μάθημα δεν έβαζε γλώσσα μέσα της όσον αφορούσε την γλώσσα..
Ώσπου μια μέρα επειδή μας είχε απαγορεύσει να την διακοπτούμε στο μαθήμα ,έβρεξα ολή την περιοχη κάτω απο το θρανίο μου.Κατουριόμουν και φοβόμουν να το πώ για να μη με μαλώσει και θύμαμαι χαρακτηριστικά οτι έκοψα μια ολόκληρη γόμα στην προσπάθεια μου να κρατηθώ...
Είκοσι πόντοι μειόν απο την Κα Έλενη δέκα στην αυτονομία μου και αλλοι δέκα στην δημιουργία φοβιών..
Στην Γ' και Δ' δημοτικού έρχεται ο Κος Φώτης μέσα σε όλα ,μας μάθαινε στο διάλειμμα να παιζούμε ποδόσφαιρο ανάμεσα στις μουριές του προαυλίου όπουτην ώρα του μαθήματος μας ήθελε εκεί ,αλλά μετά γινόταν παιδί μαζί μας.
Το πρώτο μου "deal" μια χρυσή συμφωνία,μια θετική επανατροφοδότηση και είκοσι πόντοι πάλι δέκα στον αυθορμητισμό μου και αλλοί δέκα στις αξίες μου..
Στην Ε' δημοτικού ο Κος Γιώργος λάτρης της μουσικής μας μάθαινε τα πάντα με τον ρυθμό που τόσο αγαπούσε ..μας τραγουδαγε συνέχεια " μικρο παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο μικρό παιδί"......μετά μας έριχνε ένα χαμόγελο και μας άφηνε να μιλήσουμε μαζί του για ό,τι θέλαμε,μέσα απο τις δικές μας αποριές δίδασκε την ύλη του...μαγεία....ακομα ακούω τις μουσικές του στα αυτιά μου και την μελωδική του φωνή...
Πενήντα πόντοι αυτή τη φορά ,δέκα στον δυναμισμό ,δεκα στον αυθορμητισμό ,δέκα στην προσωπικότητα ,δέκα στην μουσική αγωγή που έιναι τέχνη και δέκα στην ελευθέρια έκφρασης..
Στην Ζ'και ΣΤ' δημοτικού ο Κος Βασίλης σύζυγος της Κας Ανθούλας που μας έκανε αγγλικά .
Μεγάλη του λατρεία η γεώγραφία.Στα βιβλια μας δεν έιχε μέσα ουσία γεωγραφίας ( νομούς ,πρωτέυουσες και άλλες σημαντικές ομορφιές ) παρά διάφορες άλλες γενικότητες που δεν λέω καλές έιναι αλλά να μην ταξιδέψω σε όλους τους προορισμούς? Ε λοιπόν φρόντισε ο σταθμάρχης μας ο Κος Βασίλης ,κάθε φορά μας έφερνε ένα μεγάλο χάρτη και ξέκλεβε ένα τέταρτο κάθε μέρα για να μας ταξιδέψει..
Οι πόντοι αυτή τη φορά 100 και πώς να τους μοίρασω ????
Δεν θα μπώ στη διαδικασιά ..αλλά τη συνέχεια θα την στα παιδιά σας με ένα παραμύθι ...ταξίδι..
Αλλά πρίν φύγω για το επόμενο ταξίδι μου..τούτο έχω να σας πώ ,άραγε να ναι τυχαίο που ταξίδεψα ως εδώ και σας γράφω?
Ήταν αρχή της σχολικής χρονιάς παρέλαβα το τμήμα του μικρού προνηπιου ηλικίες 2μιση -3μιση ετών..
Ο αριθμός αυτών 30 ..μέσα σε μια τάξη με θρανία σαν φυλακισμένοι και καθηλωμένοι σε τιμωρία..
Μμμ..σκεφτηκα πρέπει να δώσεις πολύ αγάπη εδώ.
Πρώτη επαφή με ξένο χώρο ,πρώτος αποχωρισμός από τη μαμά και ο χώρος να μην βοηθοί καθόλου..
Όμως τι σημασία έχει ο χώρος όταν υπάρχει αγάπη και συνεργασία όλα γίνονται .
Έβαλα πλατύ χαμόγελο πειθώ και επιμονή και ξεκίνησα.
Κλάσματα παντου,τεχνασματα παιδιών για να πείσουν τους γονείς να τα πάρουν από το χώρο και γονείς να κοιτάνε κλαμένοι από το παράθυρο φεύγοντας.
Τους αγκάλιαζα και τους χάιδευα στην πλάτη λέγοντας τους να μην ανυσηχουν θα τα αγαπώ και θα τα προσέχω καλύτερα και από τους ιδίους..
Τη μαγεία κρύβει ένα φιλικό άγγιγμα και μια διαβεβαίωση πως όλα θα πάνε καλά…
Είναι όμως τα ματιά που μαρτυρούν την αγάπη και ο άλλος το εισπράττει..
Έλεγα την αλήθεια ποτέ δεν κορόιδεψα κάποιον ούτε μικρό ούτε μεγάλο.
Σε ένα μήνα καιρό
Η τάξη ήταν χαμογελαστή ,ήξερε να συμπεριφέρεται ανάλογα με το χώρο ..
Πολλά μαξιλαράκια πολύχρωμα πήραν τη θέση των θρανίων..
Είχαμε την δική μας μουσική ,τα προσωπικά μας αστεια,τα όρια μας..την χαρά μας και την αρμονία μας..
Το άχρηστο υλικό που εμείς το κάναμε παιχνίδι και ανακυκλώσαμε παράλληλα..
Και φυσικά το σεβασμό μας ο καθένας στο πρόσωπο του αλλού..
Ήμασταν ομάδα αγάπης..
Μιλούσαμε για την ζωή μέσα από τις εμπειρίες μας και μαθαίναμε βιωματικά ..
Όμως τριάντα ψυχές είναι πολλές για να μπορέσεις να βρεις τα κομμάτια και να ενώσεις το παζλ της καθεμιάς..
Παρολαυτα η προσπάθεια ήταν αρκετή και όλα είχαν έρθει σε πέρας αρμονικά όμως χρειαζόταν μια βοήθεια ένας συνοδοιπόρος έστω για την συνοδεία στο μπάνιο τις βιολογικές ανάγκες ,που ένα παιδάκι δυόμιση ετών χρειάζεται. ένα πρόσωπο ασφαλείας.. κάποιον στο μπάνιο να του κρατάει το χέρι μην γλυστρισει..εναν να το βοηθά στη βρύση..
Τέτοια βοήθεια δεν υπήρχε και τόλμησα να μιλήσω είχε γίνει πλέον αβάσταχτο για τα παιδιά και τα πονούσα.
Ήθελαν να πάνε στο μπάνιο και δεν είχα ένα χέρι βοηθείας, κάποιες φορές μάλιστα κατουριοντουσαν επάνω τους .
Πόση ζημιά μπορεί αυτό να προκαλέσει στον ψυχισμό ενός παιδιού???
Ποσό σημαντική είναι η ενούρηση και ο έλεγχος των σφιγκτήρων σε αυτή την ηλικία?
Η πρώτη τους κατάκτηση και να τους δημιουργηθούν ενοχές??
Δεν το άντεχα και έτσι επαναστάτησα ..
Στην αρχή ζήτησα βοήθεια..
Αλλά κανείς δεν μου έδωσε σημασία με υποσχέσεις πέρασε λίγος καιρός ακόμα.
Μετά ξανά ενοχλητική σαν μύγα..
Μα πάλι τα ιδία…
Οι συνάδελφοι αμέτοχοι σε πηγαδάκια να ψιθυρίζουν ότι έχω δίκιο αλλά είμαι υπερβολική..
και αφού δεν έχω βοήθεια ας κάνω απλή φύλαξη και τα παιδιά δεν είναι ανάγκη να κάνουν πράγματα..
με κάλεσαν σε συμβούλιο στο γραφείο να μου πουν να ρίξω τους τόνους γιατί θα το φάω το κεφάλι μου και να μην μιλάω..
τους λυπήθηκα και τους απάντησα δίχως άλλο πως θα αισθανόντουσαν εάν ήταν το δικό τους παιδί ?
πάγωσαν δεν απάντησαν τιποτα,τους είπα ευχαριστώ και έκλεισα την πόρτα πίσω μου…
υστέρα από λίγο καιρό ηρθέ μια βοήθεια, ανεπαρκής αυτή τη φορά με θεματα εαυτου αλυτα.
εκεί ξεχείλισε η σταγόνα στο ποτήρι..
με πιο δικαίωμα το κάνουμε αυτό στα παιδιά που έχουμε μάθει να τα προστατεύουμε..
και πάλι κανείς δεν μίλησε ..
και επειδή σε αυτή τη χωρά η δικαιοσύνη είναι τυφλή και κουφη..εις βάρος της πραγματικής δικαιοσύνης επέλεξα το παλιό καλό “ scriptmane “ αναφορά …
εκεί να δείτε τι εγινε,τραγελαφικα τα πράγματα..
με καλούσαν σε απολογίες…
αλλά με ένα χαμόγελο σαν της τζοκοντας..απαντουσα μονολεκτικά…
η κατάσταση δεν έχει διορθωθεί ακόμα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε..
ενώ αποχώρησα θριαμβευτικά .. με ένα αγκάθι πάντα στην καρδιά τι θα απογίνουν οι ψυχές αυτές…
ίσως είμαι υπερβολικη..ενα είναι σίγουρο όμως συνένοχος δεν θα γίνω ποτέ ...
Οι προεκτάσεις της Ψυχολογικής Παραμέλησης Παιδιών. Εμπειρίες από το Κέντρο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης Παιδιού & Οικογένειας Αγαπώ τα Παιδιά.
Εισαγωγή
Τα θεμέλια για τη σωστή συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού τοποθετούνται στη νηπιακή και παιδική ηλικία και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα της φροντίδας που δέχεται το παιδί από τους γονείς ή όποιους άλλους έχουν αναλάβει την ανατροφή του στο στάδιο αυτό (ΟΉagan, 1991). Όταν οι πρώτες αυτές εμπειρίες, αλλά και η σχέση που αναπτύσεται ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς, χαρακτηρίζονται από ζεστασιά, εγκύτητα και υπευθυνότητα, το παιδί ακολουθεί μια φυσιολογική συναισθηματική ανάπτυξη. Αντίθετα, ο γονιό ς που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του παιδιού του, που δεν παρέχει αγάπη, φροντίδα και συναισθηματική σταθερότητα, καλλιεργεί συναισθήματα ανασφάλειας και ανησυχίας που υποδαυλίζουν την ίδια του τη σχέση με το παιδί (Nationa1 Research Counscil 1993). Ο όρος «συναισθηματική κακοποιήση» χρησιμοποιείται για την περιγραφή περιπτώσεων όπου τα παιδιά βιώνουν στη σχέση τους με τους γονείς τους μια ακολουθία ακατάλληλων συναισθηματικών αποκρίσεων (Ο'Hagan 1993). Η συναισθηματική κακοποίηση αποτελεί μια μορφή παιδικής κακοποίησης που δεν έχει ακόμη μελετηθεί εκτενώς (National Research Counscil 1993), καθώς μεγαλύτερη έμφαση έχει δοθεί στη φυσική και σεξουαλική κακοποίηση, καθιστώντας δυσκολότερη, αλλά και με μεγαλύτερα περιθώρια ανοχής, την αναφορά στο συναισθηματικό κομμάτι της κακοποίησης ακόμη και στον ποινικό ή ιατρικό κώδικα (Hamarman & Bernet, 2000). Δυστυχώς, όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις φυσικής κακοποίησης συνυπάρχει και συναισθηματική κακοποίηση, η επίδραση της οποίας υφίσταται και μετά την θεραπεία των φυσικών τραυμάτων. Επιπλέον, αρκετά παιδιά υφlστανται συναισθηματική κακοποίηση χωρίς την παρουσία φυσικής ή σεξουαλικής(Ηamarman & Βernet, 2000). Είναι γεγονός ότι τα συναισθηματικά τραύματα έχουν μεγαλύτερη διάρκεια από τα εξωτερικά (AACAP, 1998). Η απουσία σχετικών ερευνών ωφείλεται κυρίως στις διαφωνίες ανάμεσα στου, ειδικούς όσο αφορά τον ορισμό, τη μέτρηση, αλλά και τη θεραπεία της συναισθηματικής κακοποίησης (ο' Hagan 1993). Αυτή η έλλειψη ομοφωνίας ενισχύει τις δυσκολίες τόσο στην εκτίμηση, όσο και στην αναφορά της συναισθηματικής κακοποίησης (Hamarman & Bernet, 2000). Κατά συνέπεια εκκρεμεί ένας ευρέως αποδεκτός ορισμός της συναισθηματικής κακοποίησης (http: www.eurowre.org). Η συναισθηματική κακοποίηση μπορεί να προκύψει είτε ως ξεχωριστή μορφή κακοποίησης, πχ. λεκτική κακοποίηση, είτε σε συνδυασμό με άλλες μορφές βάναυσης συμπεριφοράς, αλλά αποτελεί και στις δύο περιπτώσεις το κυρίαρχο θέμα όσον αφορά την παιδική κακοποίηση και παραμέληση (Mc Gee & Wolfe, 1991). Αποτελεί την πλέον διαδεδομένη μορφή παιδικής κακοποίησης, η οποία γίνεται ορατή με πολλούς τρόπους. Είναι φανερή στα παιδιά-θύματα σωματικής βίας τα οποία νιώθουν ανήμπορα, στα σεξουαλικά κακοποιήμενα, τα οποία νιώθουν ντροπή, καθώς και στα παραμελημένα, όπου κυριαρχεί η στέρηση περιβαλλοντικών ερεθισμάτων. Τα αποτελέσματα έρευνας (Briggs & Hawkins, 1996) σε ενήλικες που είχαν υποστεί κάποια μορφή κακοποίησης στην παιδική τους ηλικία κατά την παραμονή τους σε χριστιανικό σχολείο της δυτικής Αυστραλίας δείχνουν ότι τα παιδία είναι πιθανό να συνέλθουν από το σωματικό πόνο και τους τραυματισμούς, αλλά μπορεί ποτέ να μην καταφέρουν να ξεπεράσουν τα συναισθήματα αναξιότητας, τρόμου και καχυποψίας που προκλήθηκαν από την ταυτόχρονη συναισθηματική τους κακοποίηση. Παρά το γεγονός ότι η τελευταία είναι εξίσου ή περισσότερο επώδυνη από τη σωματική, ο εντοπισμός της είναι δυσκολότερος, καθώς τα τραύματα είναι εσωτερικά και όχι εύκολα ορατά (Korfmacher, 1998). Αυτός είναι και ο κυρίαρχος λόγος για τον οι οποίο έγκυρες και αξιόπιστες κλίμακες μέτρησης είναι ελάχιστες (Kent &Waller, 1998). Απόρροια της έλλειψης αυτής αποτελεί τόσο ο περιορισμένος αριθμός ερευνών σχετικά με τις συνέπειες της συναισθηματικής κακοποίησης, όσο και η αδυναμία αξιολόγησης των παρεμβάσεων στα συναισθηματικά κακοποιημένα παιδιά (Herrenkohl, 1999). Γενικά Χαρακτηριστικά
Η συναισθηματικά βάναυση συμπεριφορά είναι πιθανό να μην περιλαμβάνει την κακοποίηση με την έννοια που συνήθως χρησιμοποιήται από τις υπηρεσίες προστασίας του παιδιού. Αυτό σημαίνει ότι η συναισθηματική κακοποίηση συχνά διαπράτεται από παθητικές ή απορριπτικές πράξεις, καθώς και /ή με την άμεση, σκληρή απόρριψη του παιδιού (Briggs & Hawkins, 1993). Αντίθετα με τις περιπτώσεις σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης, μεμονωμένα περιστατικά, δε μπορούν να θεωρηθούν συναισθηματική κακοποίηση, για ερευνητικούς σκοπούς (ΟΉagan, 1993). Για το λόγο αυτό, για τους σκοπούς της παρούσας μελέτης, κάθε ορισμός της συναισθηματικής κακοποίησης θα μελετάται μέσα από συμπεριφορές που μπορούν να θεωρηθούν βάναυσες από τις σχετικές υπηρεσίες (Woodham & Lapsley, 1996). Αυτό συνεπάγεται περιπτώσεις όπου η συναισθηματική κακοποίηση είναι διαρκής και επαναλαμβανόμενη στο πέρασμα του χρόνου (Ο Ήagan, 1993).
Ορίζοντας την συναισθηματική κακοποίηση
Διακρίνουμε τρεις μορφές παιδικής κακοποίησης 1 )σωματική, 2)σεξουαλική και 3)συναισθηματική. Η έννοια της συναισθηματικής κακοποίησης μπορεί να πάρει τις εξής μορφές: 1) Απόρριψη. Πρόκειται για συμπεριφορές που φανερώνουν τη μη αποδοχή του παιδιού, όπως η άρνηση του γονιού να δείξει αφοσίωση. Το παιδί αντιμετωπίζεται σα να μην υπάρχει, θεωρείται ανάξιο ή κατώτερο, οι πράξεις και οι σκέψεις του υποτιμώνται. Στα πλαίσια αυτής της μορφής κακοποίησης το παιδί κατ' επανάληψη έχει διαφορετική μεταχείριση από τους συνομηλίκους του, εισπράττοντας την απέχθεια και αδιαφορία των γονέων (Tomison,1995). 2) Ταπείνωση. Η μορφή αυτή κακοποίησης περιλαμβάνει συμπεριφορές που προσβάλουν και εξευτελίζουν το παιδί. Με τον τρόπο αυτό θίγεται η ακεραιότητα, η προσωπική αξία και η αυτοεκτίμηση του παιδιού (Tomison,1996). Παραδείγματα αυτής της συμπεριφοράς είναι φωνές και προσβολές σε δημόσιο χώρο, βρισιές, αναφορές σε φυσικές αδυναμίες/αναπηρίες του παιδιου, προσβλητικοί χαρακτηρισμοι κλπ (Tomison,1995). 3) Εκφοβισμός. Στην περίπτωση αυτή το παιδί δέχεται απειλές για σοβαρές τιμωρίες και/ή κυριαρχεί ένα κλίμα φόβου. Επιπλέον, το παιδί τρομοκρατείται και κυριαρχεί η απειλή, που ενίοτε πραγματοποιείται, ότι θα τοποθετηθεί σε ακατάλληλο ή/και επικύνδινο περιβάλλον. Συχνά παραδείγματα είναι ο εξαναγκασμός του παιδίου να παρακολουθεί βίαιες πράξεις με αποδέκτες είτε άλλα μέλη της οικογένειας είτε ζώα, η απειλή ότι θα το εγκαταλείψουν, η βάναυση συμπεριφορά απέναντι σε πρόσωπα ή πράγματα που το παιδί αγαπά, ο φόβος ότι θα το αφήσουν σε κάποιο ίδρυμα (Tomison,1995). 4) Απομόνωση. Πρόκειται για την απαγόρευση συμμετοχής στις καθημερινές δραστηριότητες κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Περιλαμβάνει περιορισμό, αποφυγή κοινωνικών επαφών, περιορισμό της ελεύθερης αλληλεπίδρασης και απομόνωση. Κάποιες φορές φτάνει μέχρι και τον εγκλεισμό των παιδιών σε ντουλάπες ή δωμάτια (Tomison,1995). 5) Αδιαφορία. Στις περιπτώσεις αυτές ο γονιός παρουσιάζεται μη διαθέσιμος ή ανίκανος να ανταποκριθεί στις συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού. Είναι απόμακρος, παραμένει αμέτοχος και συνηθίζει να αγνοεί τις ανάγκες του παιδιού του, είτε πρόκειται για συναισθηματικές, πνευματικές, υλικές. 6) Εκμετάλλευση/προώθηση. Στις περιπτώσεις αυτές η συμπεριφορά των γονιών ενθαρρύνει την ανάπτυξη λανθασμένων αντικοινωνική κοινωνικών αξιών που ενισχύουν την ή αποκλίνουσα συμπεριφο ρά, όπως η επιθετικότητα ή η χρήση ουσιών. Τα παιδιά μεγαλώνουν αποδεχόμενα ιδέες ή συμπεριφορές που αντιτίθεται στα κοινωνικά ή νομικά πρότυπα, γίνονται αντικείμενα κερδους, εμπορευματοποιούνται, εκπαιδεύονται να υπακούουν στις επιθυμίες άλλων. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν οι περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, ο παιδικός αλκοολισμός, η χρήση ναρκωτικών (Tomison,1995). Συνοψίζοντας, παραδείγματα συναισθηματικής παιδικής κακοποίησης αποτελούν η λεκτική κακοποίηση, υπερβολικές απαιτήσεις σχετικές με την επίδοση του παιδιού, ποινές για φυσιολογικές συμπεριφορές, όπως χαμόγελο, ανακάλυψη κλπ., αποθάρρυνση της εγγύτητας με τους γονείς, καταπίεση στην έκφραση αυτοεκτίμησης, τιμωρία κοινωνικής αλληλεπίδρασης (Garbarino J. & Garbarino Α., 1994). Επιπλέον, έκφραση συναισθηματικής κακοποίησης αποτελεί η κατ 'εξακολούθηση έκθεση του παιδιού στη βία, καθώς είναι πιθανό να δημιουργήσει κοινωνικές και πνευματικές διαταραχές, δεδομένης της υψηλής συσχέτισης της οικογενειακής βίας με τη σωματική και σεξουαλική κακοποίηση (Edleson,1995 & Tomison 1995). Η μορφή αυτή κακοποίησης, μέσω παρακολούθησης βιας, έχει ερευνηθεί μόνο την τελευταία δεκαετία, όσον αφορά την εξέταση της κατάστασης των παιδιών-μαρτύρων τέτοιων συμπεριφορών (Garbarino, Guttman & Seeley, 1986). Η κάθε μια από τις αναφερθείσες μορφές ψυχολογικής κακοποίησης επιδρά με διαφορετικό τρόπο στο κάθε παιδί και η επίδραση αυτή βρίσκεται σε άμεση συσχετιση με το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού. Τα στάδια αυτά είναι η βρεφική ηλικία, η προσχολική, η σχολική και η εφηβεία (Garbarino, Guttman & Seeley, 1986). Για παράδειγμα, η απορριπτική στάση των γονέων παίρνει διαφορετική μορφή στις διάφορες ηλικίες, καθώς στη βρεφική εκδηλώνεται ως έλλειψη ανταπόκρισης στις ανάγκες του παιδιού για επαφή και εγγύτητα, στην προσχολική ως απαγόρευση συμμμετοχής στις οικογενειακές δραστηριότητες, στη σχολική μπορεί να έχει τη μορφή απόρριψης της ταυτότητας του παιδιού και τέλος, στην εφηβεία συχνά εκδηλώνεται ως αδυναμία κατανόησης και ικανοποίησης των αναγκών για ανεξαρτησία και αυτοκυριαρχία (Garbarino, Guttman & Seeley, 1986). Βλέποντας τις διαφοροποιήσεις και τις ποικίλλες εκδηλώσεις της συναισθηματικής κακοποίησης, ουσιαστικά επιστρέφουμε στην ανάγκη διατύπωσης ενός ορισμού. Ο Ο Ήagan (1995) υποστηρίζει ότι ένας επαρκής ορισμός της συναισθηματικής κακοποίησης δε θα έπρεπε να περιορίζεται στην απλή περιγραφή της, αλλά να αναφέρεται και σε όσα αυτή προκαλεί. Επιπλέον, προβαίνει σε διαχωρισμό της συναισθηματικής από την ψυχολογική κακοποίηση, ορίζοντας την πρώτη ως "τη διαρκή, επαναλαμβανόμενη, ακατάλληλη συναισθηματική απόκριση στις συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού, καθώς και στις σύνοδες συμπεριφορές" (1993). Η στάση αυτή αναχαιτίζει την ικανότητα του παιδιού για αυθόρμητη, συναισθηματική έκφραση (1995). Όσον αφορά την ψυχολογική κακοποίηση αυτή ορίζεται ως διαρκής, επαναλαμβανόμενη, ακατάλληλη συμπεριφορά, η οποία καταστρέφει ή μειώνει ουσιαστικά το δυναμικό θεμελιωδών διανοητικών λειτουργιών, όπως η ευφυία, η μνήμη, η αντίληψη, η θετική και κατάλληλη προσοχή, η γλώσσα και η ηθική ανάπτυξη. Ουσιαστικά, η ψυχολογική κακοποίηση κλονίζει την ικανότητα του παιδιού να κατανοήσει και να χειριστεί το περιβάλλον του δημιουργώντας του σύγχυση και φόβο και καθιστώντας το περισσότερο ευάλωτο και ανασφαλές (ΟΉagan, 1995). Η συναισθηματική και η ψυχολογική κακοποίηση, αν και ορίζονται διαφορετικά, δε μπορούν να θεωρηθούν ανεξάρτητες μεταξύ τους. Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες μορφές κακοποίησης, συχνά συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν, διαταράσσοντας τόσο τη συναισθηματική, όσο και τη διανοητική ισορροπία του παιδιού. Στην πραγματικότητα όλα τα είδη κακοποίησης, είτε πρόκειται για σωματική, σεξουαλική ή παραμέληση, επιφέρουν ψυχολογικές προεκτάσεις (Tomisson, 1995), Σύμφωνα με τον Ο' Hagan η αναφορά στη συναισθηματική κακοποίηση δίνει έμφαση στη συναισθηματική ανάπτυξη, ενώ αντίθετα όταν το ενδιαφέρον εστιάζεται στην εξασθένιση του διανοητικού δυναμικού ενός παιδιού, ο κατάλληλολος όρος είναι "ψυχολογική κακοποίηση" (1995), Συμπερασματικά, καθίσταται απαραίτητη η αναγνώριση και των δύο μορφών, όπως επιχειρήται στην παρούσα μελέτη, καθώς μόνο με τον τρόπο αυτό μπορούμε να προβούμε σε ένα γενικευμένο και κατάλληλο ορισμό της συναισθηματικής κακοποίησης, Για τους σκοπούς της μελέτης αυτής, "συναισθηματική κακοποίηση" θεωρείται κάθε πράξη προερχόμενη από άτομο υπέυθυνο για την φροντίδα του παιδιού, η οποία μπορεί να προκαλέσει στο παιδί κάθε είδους συναισθηματικής στέρησης ή τράυμα" (Broadbent & Bentley,1997), Μπορεί να περιλαμβάνει ακατάλληλες λέξεις, συγκεκριμένες πράξεις ή/ και αδιαφορία (Jantz,1995) και να συμβαίνει με ή χωρίς τη χρήση σωματικής βίας, αλλά συχνά υπάρχει επικάλυψη (Korfmacher, 1998).
Συχνότητα
Η συναισθηματική κακοποίηση δεν προκαλεί εξωτερικά τραύματα και λόγω της συνεχούς φύσης της δεν οδηγεί στην εκδήλωση κάποιας κρίσης που θα μπορούσε να επιταχύνει την αναγνώριση της από τα συστήματα υγείας ή δικαιοσύνης (Oates, 1996), γεγονός που την καθιστά την λιγότερο έκδηλη, αλλά και περισσότερο υποτιμημένη μορφή παιδικής κακοποίησης, Οι εκτιμήσεις για το ποσοστό εμφάνισης της ποικίλλουν από 0,69 εως 25,7% των παιδιών (Fortin & Chamberlain, 1995), Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη στην Αυστραλία το 1995-96, η συναισθηματική κακοποίηση ανερχόταν σε ποσοστό 31 % επί του συνόλου των αποδεδειγμένων περιπτώσεων παιδικής κακοποίησης (Broadbent & Bent1ey,1992), Τα αποτελέσματα μιας έρευνας του 1993 στον Καναδά παρουσιάζουν τις περιπτώσεις συναισθηματικής κακοποίησης να αγγίζουν το 10% των καταγεγραμένων περιπτώσεων (www.eurowrc.org). Ωστόσο, οι μελέτες που θα μπορούσαν να προσφέρουν περαιτέρω πληροφόρηση για τη συχνότητα αυτού του είδους κακοποίησης είναι ακόμη περιορισμένες, δεδομένου των δυσκολιών στον εντοπισμό, την έρευνα, ακόμα και τον σαφή ορισμό του φαινομένου. Αίτια
Η αιτιολογία της συναισθηματικής κακοποίησης μπορεί να αποδωθεί στην επίδραση των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας των γονέων-παιδιών, καθώς και του κοινωνικοπολιτιστικού πλαισίου στην εγγενή τάση για κακοποίηση (Wolfe, 1991). Οι περισότερες περιπτώσεις συναισθηματικής κακοποίησης συμβαίνουν για τους ίδιους ακριβώς λόγους για τους οποίους συμβαίνει και η σωματική κακοποίηση. Οι γονείς είναι ευάλωτοι στη δημιουργία σχέσεων κακοποίησης όταν οι πηγές άγχους στη ζωή τους πολλαπλασιάζονται και εκείνοι αποδεικνύονται ανίκανοι να τις χειριστούν. Επιπλέον, είναι πιθανό να έχουν περιορισμένες ικανότητες κατανόησης και χειρισμού παιδιών, λανθασμένες αντιλήψεις σχετικά με τις ανάγκες και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, ίσως πάσχουν από κάποιας μορφής ψυχασθένεια, είναι αλκοολικοί ή χρήστες ουσιών (Garbarino & Garbarino, 1994). Ακόμα, ο στόχος του γονέα που κακοποιεί μπορεί να σχετίζεται ή να είναι ο έλεγχος του παιδιού του (Jantz, 1995). Η ύπαρξη ενός από τους αναφερθέντες παράγοντες δε συνεπάγεται κατ' ανάγκη την εκδήλωση κακοποίησης, αλλά ο συνδυασμός τους είναι αυτός που δημιουργεί την απαραίτητη κοινωνικο-συναισθηματική πίεση που οδηγεί οδηγεί στη συναισθηματική κακοποίηση. Έχουν καταγραφεί συγκεκριμένα προβλήματα που αυξάνουν το ενδοοικογενειακό άγχος και καθιστούν περισσότερο πιθανή την άσκηση συναισθηματικής κακοποίησης, κοινωνικά (ανεργία, φτώχια, κοινωνική απο μόνωνση, διαζύγιο, θάνατος), υγείας (αρρώστια μέλους διανοητικά (νοητικά ανεπάρκεια, κατάθλιψη). ( http://lumpy.fmhi.usf.edu/cfsroot/dares/fcpi/vioTOC. htm/) της οικογένειας). Τύποι συναισθηματικής κακοποίησης.
Λεκτική κακοποίηση: Αποτελεί το βασικότερο, ίσως, είδος της συναισθηματικής κακοποίησης. Χαρακτηρίζεται από σχόλια που κάνουν το παιδί να νιώθει ανάξιο και χαζό, τελειομανία, αρνητικές προβλέψεις, συγκρίσεις, προσβολές, απειλές, βρίσιμο, ρίψη ευθυνών (Schaefer, 1991). . Non-organic failure to thrive: Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για την περιγραφή της συναισθηματικής κακοποίησης όπου ψυχοκοινωνικοί παράγοντες εμπλέκονται και ευθύνονται σε κάποιο βαθμό, και για την αντιμετώπιση της οποίας απαιτείται ικανοποίηση τόσο των βασικών καθημερινών αναγκών, όσο και των συναισθηματικών. Η περίπτωση αυτή θεωρείται η τομή της συναισθηματικής κακοποίησης και της παραμέλησης (Goddard, 1996). Έρευνες σχετικά με τη μορφή αυτή κακοποίησης αποκαλύπτουν ότι τα αίτια βρίσκονται συχνά στα πολλαπλά οικογενειακά προβλήματα, όπως η φτώχια, η ανεργία και η πνευματική επιβράδυνση (Oates, 1996). Στις περιπτώσεις αυτές οι μητέρες έχει βρεθεί ότι διαθέτουν περιορισμένες γονεικές δεξιότητες και είναι ανώριμες ή βρίσκονται σε κατάθλιψη (Oates, 1982). Είναι αρκετά πιθανό ότι η κατάσταση αυτή τελικά προκαλείται και από ατομικά χαρακτηριστικά του παιδιού, σε συνδυασμό πάντα με ελλείψεις στην αλληλεπίδραση γονέων-παιδιών, φτωχή διατροφή, ανεπαρκή φροντίδα και περιορισμένα περιβαλλοντικά ερεθίσματα (Oates, 1996). Συμπτώματα
Τα παιδιά που έχουν υποστεί κακοποίηση μπορεί να παρουσιάσουν τα εξής συμπτώματα: χαμηλή αυτο-εικόνα, ανικανότητα να εμπιστευτούν ή/και ν'αγαπήσουν κάποιον, επιθετική και με στοιχεία διάσπασης συμπεριφορά, παράνομες ενέργειες, θυμό/μανία, αυτοκαταστροφικές/αυτοτιμωριτικές πράξεις, παθητική ή/και απόμακρη στάση, ανησυχία και φοβίες, προβλήματα επίδοσης ή σχολική αποτυχία, μελαγχολικές τάσεις, εφιάλτες... .Επιπρόσθετα, καθώς η παιδική κακοποίηση καταστρέφει την διαδικασία της προσκόλλησης στους γονείς και τη δημιουργία αποτελεσματικών σχέσεων, τα παιδιά παρουσιάζουν σημαντικές δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις (Pearl, 1994). Συχνά, ο ενήλικας που έχει υποστεί κακοποίηση στα παιδικά του χρόνια δυσκολεύεται στην εγκαθίδρυση στενών προσωπικών σχέσεων και είναι πολύ πιθανό να του προκαλεί δυσκολία η σωματική εγκύτητα, το άγγιγμα, η οικοιότητα και η εμπιστοσύνη στους άλλους (AACAP). Τα αποτελέσματα μιας μελέτης συναισθηματικά κακοποιημένων παιδιών που διεξήχθη σε δύο φάσεις, στη νηπιακή και στην προσχολική τους ηλικία, είναι συνεπή στα χαρακτηριστικά του θυμού, της έλλειψης συνεργατικότητας, απουσίας προσκόλλησης στους γονείς, καθώς και στην απουσία δημιουργικότητας, επιμονής και ενθουσιασμού (www.eurowrc.org) Επιπλέον, τα παιδιά που έχουν βιώσει την απόρριψη έχουν περισσότερες πιθανότητες από εκείνα που ένιωθαν αποδεκτά να εκδηλώσουν εχθρότητα, παθητική ή επιθετική συμπεριφορά, να δημιουργούν εξαρτητικές σχέσεις, να έχουν αρνητική γνώμη για τον εαυτό και τις ικανότητες τους, καθώς και αρνητική αντίληψη για τον περιβάλλοντα κόσμο (www.eurowrc.org). Επανακαθορισμός της συναισθηματικής κακοποίησης και παραμέλησης
Θεραπεία: Χωρίς την παροχή της κατάλληλης θεραπείας τα σωματικά κακοποιημένα παιδιά μπορεί να καταστραφούν για την υπόλοιπη ζωή τους. Η έγκαιρη αναγνώριση της κατάστασης και η κατάλληλη φροντίδα είναι απαραίτητες για τον περιορισμό των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων της κακοποίησης (AACAP). Για τον αποτελεσματικό εντοπισμό της συναισθηματικής κακοποίησης είναι απαραίτητη η παρατήρηση της αλληλεπίδρασης γονέα-παιδιού σε ποικίλλες και επαναλαμβανόμενες καταστάσεις. Εάν υπάρχει υποψία συναισθηματικής κακοποίησης είναι απαραίτητο να γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες άμεσα και να κινητοποιηθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες διεξάγωντας περαιτέρο έρευνα. Είναι σημαντικό, η εκτίμηση των εμπλεκόμενων προσώπων ή φορέων, καθώς και η ανεύρεση των αγχογόνων πηγών για εκείνους να γίνουν από έμπειρους και ικανούς επαγγελματίες. Συνήθως, η ομάδα των επαγγελματιών που αναλαμβάνει την έρευνα αποτελείται από κοινωνικό λειτουργό, γιατρό, ψυχολόγο ή ψυχίατρο, νοσηλευτή και εκπαιδευτικό.Ένα σημαντικό κομμάτι της παρέμβασης σχετίζεται με την παροχή βοήθειας και υποστήριξης στην οικογένεια, ώστε να εκπαιδευτούν σε νέους τρόπους επικοινωνίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της φροντίδας το κακοποιημένο παιδί επανακτά μια αίσθηση αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης. Από την άλλη πλευρά, η μη ευκόλως προσδιοριζόμενη φύση των συναισθηματικών τραυμάτων καθιστά προβληματική την εμπλοκή ιατρικών και νομικών υπηρεσιών. Η απουσία ένος ευρεώς αποδεκτού ορισμού αποτρέπει τις παραπάνω υπηρεσίες από οποιαδήποτε ανάμειξη, καθιστώντας για το λόγο αυτό το αίτημα ορισμού της συναισθηαμτικής κακοποίησης περισσότερο επιτακτικό. Πρόληψη
Αν και υπάρχουν αποδείξεις για το ότι η συναισθηματική κακοποίηση έχει διαρκή, μακροπρόθεσμα και σοβαρά αποτελέσματα τόσο στην ανάπτυξη του παιδιού, όσο και στην ομαλή λειτουργία του κοινωνικού συνόλου, η παρέμβαση από αρμόδιους φορείς σε πολλές περιπτώσεις είναι περιορισμένη (Daro, 1998). Παρά την ύπαρξη αρκετών προγραμμάτων για τα σωματικά και σεξουαλικά κακοποιημένα παιδιά και τις οικογένειες τους, όσον αφορά την εύρεση τρόπων παροχής βοήθειας στα συναισθηματικά κακοποιημένα παιδία δεν έχει δοθεί ιδιαίτερη έμφαση. Οι Melton και Thompson (1987) περιγράφουν την τωρινή κατάσταση και το υπάρχον σύστημα σχετικά με το είδος αυτό κακοποίησης ως «θλιβερά ανεπαρκή». Υποστηρίζουν ότι «όταν οι επαγγελματίες αδυνατούν να περιορίσουν ακόμα και τις πιό σοβαρές περιπτώσεις σωματικής κακοποίησης των παιδιών, τότε υπάρχει ένας καλός λόγος να αναρωτηθούν για την πιθανότητα επιτυχίας των παρεμβάσεων σχεδιασμένων για την αντιμετώπιση πεερισσότερο ήπιων μορφών κακοποίησης» (1987). Υποστήριξη της οικογένειας Πολλές από τις προτεινόμενες για την πρόληψη της συναισθηματικής κακοποίησης στρατηγικές έχουν τη μορφή υποστηρικτικών , για την οικογένεια, προγραμμάτων. Οι Fortin & Chamberland (1995), προτείνουν ένα συνδυασμό μείωσης του κοινωνικού άγχους και της οικογενειακής δυσλειτουργίας και προώθησης δεξιοτήτων απαραίτητων σε γονιούς, διαμόρφωσης της αυτοεικόνας τους, με παράλληλη παροχή κοινωνικής υποστήριξης. Ο Walsh (1996) υποστηρίζει την ιδέα αλλαγής των αλληλεπιδράσεων των συναισθηματικά κακοποιημένων παιδιών μέσω προώθησης ενός μοντέλου οικογενειακής αποτελεσματικότητας, όπου απαραίτητος είναι ο καθορισμός μηχανισμών που επιτρέπουν σε ένα οικογενειακό σύστημα να ξεπεράσει τα επίμονα προβλήματα. Η παρέμβαση αυτή σχετικά με την προαγωγή των σχέσεων πηγάζει από την ιδιαίτερη σημασία που αποδίδεται στην προσκόλληση γονέα παιδιού. Για παράδειγμα, οι Mc Cluskey & Mil1er (1995), έχουν αναπτύξει ένα σύστημα οικογενειακής θεραπείας όπου έμφαση δίνεται αποκλειστικά στην αποκάλυψη του εσωτερικού συναισθηματικού κόσμου των μελών της οικογένειας. Η προσέγγιση τους εισάγει μια στρατηγική μείωσης της επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας και ενθάρρυνσης την προσωπικής αντανάκλασης, δίνοντας στα παιδιά φωνή και πρωταρχικό ρόλο στη θεραπευτική διαδικασία. Ο Wolfe (1991) περιγράφει ένα μοντέλο πρόληψης στο οποίο τα περιστατικά σωματικής ή η συναισθηματικής κακοποίησης «αποτελούν μόνο τα ορατά σημάδια ενός βαθύτερου προβλήματος, μιας διαταραγμένης σχέσης ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά». Κατευθύνει τις όποιες παρεμβάσεις στους γονείς και αποτυγχάνει να δώσει την απαιτούμενη προσοχή στις μακροπρόθεσμες συνέπειες στα παιδιά. Για το λόγο αυτό δίνει πρωταρχικό ρόλο στην πρόληψη εστιάζοντας στις αναπτυξιακές διαφορές που μπορεί να παρουσιάσει ένα παιδί ως αποτέλεσμα κακοποίησης και οι οποίες πηγάζουν από την προσοπάθεια του παιδιού να μάθει κοινωνικές συμπεριφορές υπό την απουσία γονεικής ευαισθητοποίησης ή προσεκτικής καθοδήγησης (Wolfe,1991). Επιπλέον, προτείνει τη διδασκαλία νέων μεθόδων δόμησης εμπειριών στα κακοποιημένα παιδιά, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την κοινωνική τους ικανότητα και θέτοντας, ταυτόχρονα, στέρεη κοινωνικο-συναισθηματική βάση για τη δημιουργία νέων σχέσεων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την ενδυνάμωση της αίσθησης της ταυτότητας στα παιδιά και της διαφοροποίησης τους από μικρότερη ηλικία, είτε μέσω της βελτίωσης των σχέσεων τους με τους γονείς, είτε με τη δημιουργία νέων διαπροσωπικών σχέσεων. Τέλος, παρουσιάζει ένα «μοντέλο βασισμένο στην ενδυνάμωση» για το χειρισμό των οικογενειών με ιστορικό κακοποίησης. Το κύριο μέλημα της παρέμβασης βρίσκεται στην επίτευξη μεγαλύτερης συνεργατικότητας από τους γονείς με στόχο την ανάπτυξη επιθυμητών και αποτελεσματικών, πλέον, στρατηγικών διαπαιδαγώγηση ς και την επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα στις ανάγκες του παιδιού και τις ικανότητες των γονέων, σε αντίθεση με πιό παραδοσιακά μοντέλα, όπου η έμφαση δίνεται στα λάθη των γονέων. Υποστηρικτικές πηγές για γονείς
Ένας παράγοντας που θεωρείται ότι αυξάνει την τάση για συναισθηματική κακοποίηση είναι η κοινωνική απομόνωνση. Για το λόγο αυτό οι γονείς χρειάζονται περισσότερη πληροφόρηση και εναλλακτικές σε θέματα διαπαιδαγώγησης, χειρισμού των παιδιών τους, αλλά και αυτοσυγκράτηση ς (Garbarino et Garbarino, 1994). Οι υποστηρικτικές υπηρεσίες για γονείς θα πρέπει να περιλαμβάνουν εκπαίδευση σε θέματα φοντίδας-ανατροφής παιδιών, συναισθηματική υποστήριξη, μοντέλα ανάληψηε ρόλων, αλλά και υπηρεσίες στις οποίες μπορούν να απευθυνθούν για να λάβουν την κατάλληλη βοήθεια από ειδικούς
Ενημέρωση πολιτών
Αν και η παιδική κακοποίηση θεωρείται όλο και περισσότερο ένα κοινωνικό πρόβλημα, παραμένει κάποιες φορές δύσκολη η αναγνώριση από τα μέλη του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου ότι ίσως αποτελούν και οι ίδιοι μέρος του προβλήματος. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι αρκετά ευκολότερο να σκεφτόμαστε για όσους κακοποιούν τα παιδία τους χρησιμοποιώντας στερεότυπα, παθολογίας, της διανοητικής φυσιολογικό, δημιουργώντας πρόβλημα, από το να κατανοήσουμε ότι οι πραγματικές αιτίες θα όπως αυτά της ύπαρξης κάποιας ασθένειας, της απόκλισης από το φυσιολογικό δημιουργώντας ουσιαστικά μια απόσταση από το πρόβλημα από το να κατανοήσουμε ότι οι πραγματικές αιτίες θα μπορούσαν να βρίσκονται στη φτώχεια ή στην έλλειψη κοινωνικής υποστήριξης (Wilczynski & Sindair, 1996). Είναι απαραίτητη, λοιπόν, η εφαρμογή προγραμμάτων κοινωνικής ευαισθητοποίησης, με στόχο την κατανόηση του φαινομένου από το ευρύ κοινό. Παράδειγμα τέτοιας προσπάθειας αποτέλει η «grow together campaign", η οποία υλοποιήθηκε από το Τμήμα Κοινοτικής Ανάπτυξης Δυτικής Αυστραλίας στα τέλη της δεκαετίας του '90, προωθώντας θετικές οικογενειακές σχέσεις (Tomisson, 1995). Συμπέρασμα
Συμπερασματικά, για την πρόληψη της παιδικής κακοποίησης είναι απαραίτητη μια ολοστική θεώρηση και η προώθηση μιας υγιούς κοινωνίας. Χρειάζεται σαφώς περισσότερη έρευνα στον τομέα της συναισθηματικής κακοποίησης, με μεγαλύτερη έμφαση στο πώς τα ευρήματα για το είδος αυτό κακοποίησης μπορούν να αξιοποιηθούν καλύτερα στην πράξη και δημιουργία ενός συστηματικού μοντέλου παρέμβασης στις περιπτώσεις κακοποίησης. Προς το παρόν, η συναισθηματική κακοποίηση παραμένει στο περιθώριο της παιδικής κακοποίησης και μέχρι τη στιγμή που θα ορισθεί με σαφήνεια, θα γίνει αναγνωρίσιμη και συγκαταλεχθεί στις πιό εμφανείς μορφές κακοποίησης, η αποτελεσματική της πρόληψη και η σύνδεση της με μακροχρόνιες συνέπειες θα παραμείνουν δύσκολα θέματα.
κάθε φορά που συναντώ ένα παιδί με κοιτάει μέσα στα ματιά κατευθείαν λες και τα ματιά μου έχουν μαγνήτη και τραβούν τα δικά του…
Δεν ξερώ πως συμβαίνει αυτό και δεν του είχα δώσει σημασία ,κάποτε ίσως να νόμιζα μάλιστα ότι είναι και τυχαίο.
Αλλά τυχαίο δεν είναι τίποτα σε αυτή τη ζωή..
Από όταν ήμουν μικρό παιδάκι όταν με ρωτούσαν το επάγγελμα μου έλεγα πάντα δασκαλα..η ίδια απάντηση στην ίδια ερώτηση που παλαιότερα κάνανε όλοι οι μεγάλοι σε όλους εμάς τούς μικρούς.
Δασκάλα ήθελα να γίνω και έγινα παιδαγωγός.
Ήθελα να ανοίξω κάτι δικό μου και το κατάφερα αλλά επειδή ήθελα να προσφέρω μονό χωρίς να παίρνω ουσιαστικά έπεσαν επάνω μου να με φανέ ..
Βλέπετε θα χαλούσα την πιατσα..ανθρωποι τής ουσίας δεν πρέπει να υπάρχουν εντολή είναι να αφανιστούν.
Αφού λοιπόν ένα μεγάλο επίτευγμα γκρεμίστηκε όπως ρίχνουμε τα τουβλάκια στο domino,είμαι εδώ και συνεχίζω..
Διότι η ύλη δεν έχει καμία αξια,το μόνο που έχει αξία είναι οι αρχές, η συναισθηματική νοημοσύνη και τα χαμόγελα των παιδιών..
Έτσι λοιπόν επειδή είμαι ένας άνθρωπος του χαμογελου,της αισιοδοξίας και της υπομονής και της επιμονής ,συνεχίζω να κάνω αυτό που ξερώ τόσο καλά « να αγαπώ».
Τόσα χρονιά ασχολούμαι με τα παιδιά και ο τρόπος είναι ένας ¨
Αγάπη και ειλικρίνεια…εμπιστοσύνη και σταθερότητα…
Όμως τα τελευταία χρονιά συνειδητοποίησα ότι μεγαλύτερη ανάγκη από αγάπη έχουν οι γονείς που έχουν ξεχάσει να είναι παιδιά..
Ένα φιλικό χτύπημα στον ωμό , μια αγκαλια,ένα πιάσιμο στο χέρι και μια διαβεβαίωση πως όλα μα όλα θα πάνε καλά.
Μια φιλιά , ένα χάδι…μοιραζόμαστε την ανατροφή ενός καινούργιου ανθρώπου ,μιας ψυχούλας αν μη τι άλλο πρέπει να θέλουμε να είμαστε ενωμένοι.
Καλή διάθεση πρέπει να υπάρχει τίποτα άλλο..
Έτσι λοιπόν ξεκίνησα να αγκαλιάζω τις συναδέλφους που με κοιτούσαν λες και ήμουν τρελη,μετα συνέχισα με τις εκάστοτε διευθύντριες που στην αρχή τραβιόντουσαν λίγο λιγο,αλλα μετά τους καλάρεσε..
Υστέρα συνέχισα με τους γονείς τους αγκάλιαζα και έλεγα στα παιδιά ότι είναι φίλοι μου και δεν θέλω να τους στνεχωρουμε…
Μετά συνέχισα με το προσωπικό καθαριότητας και τραπεζοκόμους
και στο φινάλε τα παιδιά μετά από τόση αγάπη αγκαλιάζονταν μεταξύ τους και έπαιζαν ήρεμα
στα τραπεζάκια τους η οπού αλλού αυτά ήθελαν αρμονικά…
όταν ο κάθε άνθρωπος αισθάνεται προσωπικότητα και μοναδικός σε αυτό που είναι ,τότε δεν υπάρχουν ένστικτα εγωιστικά..
στο χώρο που προσφέρω θέλω τα παιδιά πάντα νά αισθάνονται σαν μικροί βασιλιάδες και ξεχωριστές πριγκίπισσες και ο καθένας να βοηθαει σε αυτό που ειναι καλός…
αυτό ονομάζεται κοινωνία και μάλιστα αγάπης.
Στο κόσμο της καρδιάς όλοι μοιράζονται ότι έχουν ..
Όλοι βοηθάνε σε όλους έχουμε εμπιστοσύνη.
Θετική ανατροφοδότηση λέγεται και κάνει θαύματα..
Στο κόσμο τον τόσο μαγικό όλοι μπορούν να μπουν αρκεί να το θέλουν πραγματικά και μην ακούω για μάγισσες ,ξόρκια και κακά ξωτικά γιατί σε τούτο τον κόσμο μέχρι και αυτή η κατηγορία είναι ευπρόσδεκτη και της μαθαίνουμε την αγάπη.
Τα παιδιά μου με μαθαίνουν τα καλυτέρα και εγώ τα συντροφεύω οπού αυτά θελησουν..καθε φορά σε μοναδικά ταξίδια.
Χωρίς παιδιά είμαι ένας άγραφος χαρτης,ένα λευκό χαρτί μαζί όμως με αυτά και τους γονείς γίνομαι κατευθείαν ο πιο όμορφος πίνακας του πιο μεγάλου ζωγράφου ..
και υπάρχει μια γλυκιά αλληλεπίδραση..
δεν θέλω να διδάξω θέλω να με μάθουν και να μεταφέρω τις ομορφιές του κόσμου…
θέλω να συνεχίσω να τραβώ σαν μαγνήτης τα βλέμματα των μικρών και των μεγάλων και να λεμέ με τα ματιά όλα όσα δεν μαρτυράει η σιωπή…
μονό τα ματιά της καρδιάς μπορούν να δουν την ουσία…
..Από καιρό φαντάζομαι τα σχολεία καρδιάς..δεν τα έχω ονειρευτεί ,είναι αλήθεια αφού υπάρχουν δάσκαλοι καρδιάς ήρθε η ώρα να τα κάνουμε όλα με την καρδιά... ας την κουρδίσουμε πάλι τη ριμάδα να πάρει μπροστά.. δεν είναι τίποτα για όσους τρομάζουν... Ξεκινάς με αγγίγματα δειλά δειλά ,μετά δίνεις αγκαλιές ώσπου καταφέρνεις πλεον εύκολα να λες σε αγαπώ θα σε βοηθήσω και άλλες τέτοιες ξεχασμένεs λέξεις... τώρα ξέρω καθώς το διαβάζετε γελάτε..ίσως πάλι να λέτε τι λέει... αλλά πάντα λέω ότι βγαίνει μέσα απο την καρδιά μου. είμαι περήφανη που δηλώνω" δασκάλα καρδιάς.."...
έχω βάλει στόχο μου λοιπόν να ανακαλύψω δασκάλους και σχολειά καρδιάς... που θα δημιουργηθούν έχοντας ωσ κύριο άξονα την καρδια. να γίνουμε ένα κύμα να πνίξουμε τουσ πάντες με αγάπη..να μην διαφύγει κανείς... να φωτιστούν ζωεσ μικρών παιδιών αλλά και μεγάλων.. να σταματήσει πλέον η κονσερβοποίηση και να είμαστε φίλοι ναι καλά ακούσατε φίλοι με τους δασκάλους των παιδιών μας..να τους επιλέγουμε εμείς..να συμπραξουμε και να δημιουργήσουμε σ ε όλα τα μέρη του κόσμου" σχολεία αγάπης"για όλους τους μικρούς φιλους που εκει χριεαζεται το λιπασμα της αγάπης σε μεγαλες ποσοτητες...να σταματησουμε να πληρωνουμε υπερογκα ποσα χωρισ αντικρισμα και να υπαρχει ουσιαστικη επαφη και οχι διατραπεζικη συναλλαγη..
αν αισθανεστε ετσι ελατε να αγκαλιαστουμε να βαλουμε ολοι μαζι οτι εχει ο καθενας και να δημιουργησουμε τετοια σχολεια με στοχο την αγαπη,την κοινωνικη αγωγη και την συναισθηματικη νοημοσυνη..να ειμαστε ολοι μαζι γονεις,παιδαγωγοι ,παιδια,πουλια δεντρα μια ΟΜΑΔΑ...μαζι μπορουμε ..ενας μονο οχι ....
Εδώ και αρκετα χρονια που ανηκω στο συστημα εκπαιδευσης αυτης της χωρας αναρωτιεμαι πως μπορει να συμβαινει κατ εξακολουθησιν ένα φαινομενο που εχει παρει τεραστιες διαστασεις… Ισως καποιος άλλος να μην τολμουσε να το θιξει αλλά επιτελους ας μιλησουμε για το καλο των παιδιών μας.. “EAN ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΑΙΔΙ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΝΘΡΩΠΟ “MARIA MONTESSORI …Τα παιδια παντοτε ηταν η ελπιδα του αυριο ..αλλά αυτό το αυριο τα τελευταια χρονια αργει να ξημερωσει και με θλιβει ιδιαιτερα το γεγονος αυτό.Λυπαμαι πολύ που δημιουργουμε παιδια με κονσερβοποιημενες ιδεες,τους στερουμε την ελευθέρια του λόγου και της σκεψης που είναι το πρώτο που πρεπει να μαθαινουν στην προσχολικη εκπαιδευση .. Σε τουτα τα πρωτα χρονια των μικρών μας αν μη τι άλλο πρεπει να υπαρχουν ερεθισματα για τον εξω κοσμο ,καλλιεργεια σεβασμου για το ωραιο και σεβασμος για κάθε μορφη ζωης… Σημασια λοιπον τι εχει ένα ωραιος καλογυαλιασμενος χωρος με φτωχο παιδαγωγικο υλικο και ρομποτ παιδαγωγους? Η ενας ταπεινος χωρος γεματος ερεθισματα και ένα οικογενειακο κλιμα αγαπης και σεβασμου? Δυστυχως στους τυφλους ο μονοφθαλμος βασιλευει και δινουμε αξια στην επιφανειa νομιζοντας ότι έτσι το παιδι μας θα περναει καλυτερα…Είναι όμως έτσι? Το παιδί μας πρέπει σε αυτά τα χρόνια να πάρει μπόλικη αγάπη και πολλες τονωτικές ενέσεις αυτοπεποίθησης για να τα καταφέρει μόνο του και να αισθάνεται σιγουριά για αυτό? η να ζωγραφίζει και να κάνει μηχανικά τα λεγόμενα βιβλία που όλο και περισσότεροι παιδικοί σταθμοί χρησιμοποιούν για να ικανοποιήσουν απλά και μόνο τα αχόρταγα ματια μας?( σαφέστατα υπάρχουν και εξαιρέσεις στον κανόνα ). Για αυτό λοιπόν αγαπημένοι μου γονεις σταματήστε να κοιτάτε την επιφανεια,δωστε περισσότερη σημασία στην ουσια..προσπαθηστε μαζί μας να δώσουμε έναν άλλον αέρα επιτέλους σε αυτό που ονομάζεται προσχολική αγωγή γιατί σε αυτά τα μικρα βουναλάκια εκεί στην προσχολική αγωγή βρίσκεται η άξια ..το πρώτο χτίσιμο , η μαγεία για το γλυκό που αν δεν βάλουμε τη σωστή δόση αυτό δεν θα φουσκώσει… Ας βγάλουμε ανθρώπους που θα νοιάζονται για όλα..κοινη λογική κάτι που μας λειπει..πασχουμε από αυτό …τι να τα κανεις ένα λοφο από βιβλια,κολυμβητηρια δραστηριότητες και ένα σωρό πραγματα που υπόσχονται όλοι και διαλαλούν περίτρανα ότι τα παιδια θα μάθουν…όταν έχουν ξεχάσει τα σημαντικότερα…ανθρωπιά μας υποσχέθηκε κανεις ότι θα μάθουν τα παιδια μας?Εστω σαν υποσχεση και ας μην τηρηθει ποτε….. Με πολύ αγάπη και παιχνιδιαρικη διαθεση Ναντινα κουλη…..
Όλα τα παιδιά έχουν συγκεκριμένα δικαιώματα που ορίζονται από τις Διεθνείς Συμβάσεις, το Σύνταγμα και τους νόμους.
Το σημαντικότερο κείμενο για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΟΗΕ.
Η Σύμβαση αυτή, που υπογράφτηκε το 1989 από τα κράτη-μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κρατών για την προστασία και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού. Το 1992 έγινε νόμος και στην χώρα μας (νόμος 2101/92).
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κατηγορίες δικαιωμάτων:
Προστασία (από κάθε μορφής κακοποίηση, εκμετάλλευση, διάκριση, ρατσισμό, κ.λπ.)
Παροχές (δικαίωμα στην εκπαίδευση, την υγεία, την πρόνοια, την ψυχαγωγία, κ.λπ.)
Συμμετοχή (δικαίωμα στην έκφραση γνώμης, την πληροφόρηση, τον ελεύθερο χρόνο, κ.λπ.)
Παρακάτω θα βρεις ορισμένα από τα δικαιώματα που περιέχονται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Όλα τα παιδιά είναι ίσα και πρέπει να προστατεύονται από διακρίσεις λόγω φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, καταγωγής, πεποιθήσεων, νομικής κατάστασης των ίδιων ή μελών της οικογένειάς τους.
Το συμφέρον του παιδιού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις αποφάσεις που το αφορούν.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ταυτότητα, δηλαδή σε ένα όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια.
Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα αναγκαία υλικά αγαθά (στέγη, ρούχα, τροφή) και διασφαλίζει τη σωματική, νοητική, συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μην αποχωρίζονται από τους γονείς τους, εκτός αν αυτό γίνεται με κοινή απόφαση των γονέων ή ύστερα από απόφαση της Πολιτείας, επειδή οι γονείς τα παραμελούν ή τα κακομεταχειρίζονται.
Όλα τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους, έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη και τις απόψεις τους σε θέματα που τα αφορούν. Οι ενήλικες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη τους πριν πάρουν αποφάσεις γι' αυτά.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τις θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις τους.
Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα στην ιδιωτική ζωή των παιδιών, στην οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία τους, ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή τους.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα πρόσβασης στα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέσα) αλλά πρέπει και να προστατεύονται από τις αρνητικές επιδράσεις τους.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφής κακομεταχείριση: βία, παραμέληση, κακοποίηση (σωματική, λεκτική, ψυχολογική, σεξουαλική) και εκμετάλλευση, μέσα και έξω από την οικογένεια.
Τα παιδιά που προέρχονται από ξένη χώρα έχουν δικαίωμα φροντίδας και προστασίας.
Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν δικαίωμα στη δωρεάν ειδική φροντίδα, εκπαίδευση και επιμόρφωση, ώστε να απολαμβάνουν ισότιμη και αξιοπρεπή ζωή.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη και φροντίδα, τους εμβολιασμούς, τη νοσηλεία, κ.λπ.
Όταν η οικογένεια δεν μπορεί να φροντίσει ένα παιδί, τότε η Πολιτεία αναλαμβάνει τη φροντίδα του με θεσμούς όπως η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε ίδρυμα, που πρέπει να σέβονται πλήρως τα δικαιώματά του.
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές τους. Το κράτος πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν στο σχολείο, να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους. Τα πειθαρχικά μέτρα δεν πρέπει να προσβάλλουν την αξιοπρέπεια των μαθητών.
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ανάπαυση, στο παιχνίδι και την ψυχαγωγία.
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (επαιτεία, εκπόρνευση, πορνογραφία, δουλεμπόριο, κ.λπ.) Έχουν όμως δικαίωμα στην εργασία με ασφάλιση και υπό προϋποθέσεις, ανάλογα με την ηλικία, το είδος εργασίας, το ωράριο, κ.λπ..
Τα παιδιά που είτε τα ίδια είτε μέλη της οικογένειάς τους κάνουν χρήση ναρκωτικών ή άλλων ουσιών που προκαλούν εξάρτηση έχουν δικαίωμα κατάλληλης υποστήριξης.
Τα παιδιά που συλλαμβάνονται και δικάζονται έχουν δικαίωμα να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό στην ιδιωτική τους ζωή, να ενημερώνονται αναλυτικά από τις Αρχές σε κατανοητή γλώσσα και να έχουν νομική βοήθεια. Σε περίπτωση που είναι απολύτως απαραίτητη η κράτησή τους, αυτή πρέπει να γίνεται χωριστά από ενήλικα άτομα και με σεβασμό στην προσωπικότητα και τις ανάγκες τους.
Ολόκληρη τη Σύμβαση μπορείς να διαβάσεις εδώ και σε αρχείο word εδώ.
Tη Σύμβαση με απλά λόγια μπορείς να διαβάσεις εδώ ή στο φυλλάδιό μας "Η Διεθνής Σ
ΘΕΛΕΤΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΠΑΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΛΥΨΕΤΕ? ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ? ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “ ROTATIONANDFLEXIBILITY “ EΜΕΙΣ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.. ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ… ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.. ΜΕ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΚΑΛΥΤΕΡΩΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.. ΜΑΣ ΚΑΛΕΙΤΕ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ,ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΑΣ.. ΑΝ ΣΑΣ ΚΑΛΥΠΤΕΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΖΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΜΕΤΡΑ …ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΘΕΛΕΤΕ.. ΕΠΙΣΗΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΜΑΔΕΣ ΜΕ ΦΙΛΙΚΕΣ ΣΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ …
Συναναστρεφομαι με μικρα παιδια και με γονεις τα τελευταια εντεκα χρόνια οι αποψεις πολλες , γνωμες να διχαζονται και η μαχη καλα κραττει..
. μεγαλη τριβη,αποψεις πολλες,παιδαγωγικά συστήματα διαφορων τυπων Ένα είναι όμως το μυστικο ,η μαγικη συνταγη το κρυφο συστατικο “ ΟΜΑΔΑ”
..μια ομάδα δεν αποτελειται πάντα από ανθρωπους που απαραιτητα έχουν τις ιδιες ιδέες,φτανει να υπαρχει αγάπη για έναν κοινο στοχο..
Για δικα μας εγωιστικα κινητρα πάντα ξεχναμε την εννοια του ομαδικου πνευματος και ζουμε εμείς μιζερα πανω από όλα..
Ένας κατ εξοχην χωρος τετοιος είναι ένας παιδικος σταθμος
..τα παιδια καλουνται να μαθουν να ζουν μεσα σε όρια τα οποια και λατρευουν και χωρίς αυτά δεν ζουν.Το ότι ανηκεις σε μια ομάδα δεν σημαίνει ότι χανεις τον εαυτο σου.Εν αντιθεση τον βρισκεις.,διοτι μεσα από την ποικοιλομορφια χαρακτηρων θελω και πιστευω ,επιλεγεις και δημιουργεις τον δικο σου μοναδικο χαρακτηρα που δεν μπορει να συγκριθει με κανεναν άλλο πανω στη γη.
Σε αυτό το Blog θα σας μιλαω για όλα αυτά ,θα παραθετω προσωπικες εμπειρίες και θα πω για πραγματα που συμβαινουν σε τετοιους ευαισθητους χωρους..
Ειμαι ταγμενη πλέον στο πλευρο των παιδιών και προσπαθω να κάνω ότι καλυτερο περναει από το χερι μου για να γινουν σωστοι ανθρωποι με υγιη προσωπικοτητα.Μεταδιδω τις καλυτερες γνωσεις,τις πιο χρησιμες σύμφωνα με την εξελιξη σε τουτο τον κοσμο και προσπαθω να εντρυφησω συναισθήματα..
Αλλά επειδη πιστευω στην ομάδα καθώς καταλαβατε θελω και αλλους στο πλευρο ,αποφασισα να δωσω φωνη σε όλα όσα έχουν δει τα ματια μου..
Οποιος θελει να βοηθησει και πιστευει στη δυναμη της ψυχής..
Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΙ Ο ΙΚΑΡΟΣ,ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΤΩΝ..ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ..Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΤΟΥΣ ΕΓΙΝΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΟΥ ΣΥΧΝΑΖΟΥΝ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ..ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΙΑΣΤΗΜΑ,ΕΧΩ ΜΕΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΕΚΠΛΗΚΤΗ..ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΕΣ ΨΥΧΕΣ,ΣΑΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ..
ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΜΟΝΙΜΩΣ ΣΤΙΣ ΔΙΠΛΑ ΚΑΡΕΚΛΕΣ,ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΜΕ ΛΑΧΤΑΡΑ..ΑΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ο ΕΝΑΣ ΔΕΝ ΦΑΝΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΣΥΝΝΕΦΙΑΖΕΙ..
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΜΑΖΙ,ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ..ΤΟ ΟΤΙ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΣΥΝΟΛΟ,ΕΞΗΓΟΥΝ ΑΡΚΕΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ..Ο ΕΝΑΣ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ..ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΟΙ.ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΜΟΝΙΜΩΣ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΕΝΩ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΟΣΗΜΌ, Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΛΑ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΗΡΩΕΣ ΑΠΟ ΦΘΗΝΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ..ΑΝ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΣΥΣΤΑΣΗ,ΕΥΘΥΣ ΣΠΕΥΔΟΥΝ Ο ΕΝΑΣ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ.ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ Ο ΙΚΑΡΟΣ ΔΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΨΩΜΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΛΑΤΡΕΥΕΙ... ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΛΙΛΙΠΟΥΤΕΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΦΩΤΕΙΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΟΛΛΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ..ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ,ΑΓΑΠΗ,ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ..ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΣ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ..ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ..ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩ..
by ΝΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΛΗ on Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009 στις 8:34 μ.μ.
ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΕΝΟΧΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ..ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ,ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ,ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΑΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΟΥΝ.
ΝΑ ΜΗΝ ΑΙΣΘΑΝΘΟΥΜΕ ΦΟΒΟ.ΑΠΟΡΡΙΨΗ..ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΧΤΟΥΜΕ..
ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΧΟΝΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ..ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΡΟΜΠΟΤΑΚΙΑ..ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΧΩΡΙΣ ΣΚΟΠΟ..ΧΩΡΙΣ ΟΦΕΛΟΣ..ΤΙ ΚΡΙΜΑ..ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΧΑΛΑΣΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ..ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΣ ΜΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΟΣΕΣ ΘΕΛΟΥΝ..ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΥΡΙΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ..
ΜΟΝΟ ΓΥΑΛΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΣΤΡΑΦΤΕΡΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ,ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ...
by ΝΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΛΗ on Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009 στις 8:27 μ.μ.
ΚΟΙΤΑΞΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗ ΒΡΟΧΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΤΕ ΜΕ ΜΑΝΙΑ..ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΡΕΞΤΕ ΕΙΠΑ ΣΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ,ΒΡΕΧΕΙ..ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ.
¨¨ΚΥΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΒΡΕΧΕΙ ΄?ΜΗΠΩΣ ΚΛΑΙΕΙ Ο ΘΕΟΥΛΗΣ?¨¨ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΚΩΝ/ΝΟΣ...
ΕΜΕΙΝΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΝΑ ΚΟΙΤΑΩ ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΣΑΝ ΚΟΥΜΠΟΤΡΥΠΕΣ..ΕΠΑΝΕΦΕΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΘΩΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΕΨΗ..ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΩ ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΧΑΝ ΜΑΘΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΠΑΠΑΓΑΛΙΑ..
ΕΔΕΙΞΕ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΧΑΖΟΓΕΛΑΣΕ ΠΕΙΡΑΖΟΝΤΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ..
ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ ΟΜΩΣ ΕΙΧΕ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ,ΕΝΩ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΗΘΕΙ.¨¨ΜΗΠΩΣ ΟΝΤΩΣ ΕΒΡΕΧΕ ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΛΑΙΓΕ Ο ΘΕΟΣ¨¨? ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΡΥΒΩ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ,ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΔΕΧΤΩ ΟΤΙ ΙΣΩΣ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΝΑ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΤΟΥΣ..ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ? ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΞΗΓΕΙΣ ΜΕ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΤΟΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ,ΤΟ ΡΟΥΦΟΥΝ..
ΑΠΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΜΕ ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΕΙΣ ΔΗΘΕΝ ΒΑΡΥΓΔΟΥΠΩΝ ΑΛΗΘΕΙΩΝ..ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ,ΝΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΕΤΟΙΜΑ..
ΤΑ ΕΤΟΙΜΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ..
by ΝΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΛΗ on Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009 στις 3:58 μ.μ.
ΜΙΑ ΩΡΑ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΡΑΣ,ΜΑΡΑΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΑΣ..ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΦΗ ΚΑΝΕΛΛΑ ΔΗΛΑΔΗ ....
ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ..ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΥ!!!!
ΣΤΙΣ 09΄Π.Μ ΟΥΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΠΡΩΙΝΟ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΡΕΙ ,ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΝΑ ΜΕ ΚΑΛΕΙ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ..
ΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΚΑΤΕΒΑΣΜΕΝΟ,ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΤΟ ΣΗΚΩΣΩ...
ΤΙ ΗΘΕΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΚΩΝΑ ?ΜΑΤΩΣΑΝ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑ..ΜΙΑ ΕΞΑΛΛΗ ΦΩΝΗ ΜΕ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΤΟΝΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΗΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΧΑΡΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΡΧΙΖΕ ΝΑ ΜΕ ΣΤΟΛΙΖΕΙ ΣΑΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ..ΑΥΣΤΗΡΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ,ΑΔΙΑΦΟΡΗ,ΠΕΡΙΕΡΓΗ,ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΗΤΑΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΣΕΠΡΑΞΑ...
ΠΑΡΟΛΑΥΤΑ ΑΚΟΥΓΑ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ..ΕΛΕΓΑ ΕΝΤΑΞΕΙ ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ,ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ Η ΤΟ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΕΣΧΑΤΟΥ Η ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΕΟ..ΜΕΣΗ ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ..ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΕΚΕΙ ΝΑ ΠΙΑΝΕΙ ΑΡΑΧΝΕΣ,ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΛΛΗ..
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΤΗΛΕΜΑΡΑΘΩΝΙΟ ΜΙΣΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΕΙΑΣ..ΑΚΟΥΣΑ ΤΟ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΤΗΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΦΥΛΑΓΕ ΓΙΑ KINDER ΕΚΠΛΗΞΗ..
ΚΥΡΙΑ ΝΑΝΤΙΝΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ..ΜΕ ΑΥΣΤΗΡΟ ΤΟΝΟ.¨ΕΠΙΣΗΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΚΑΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ..
ΩΠΑ ΛΕΩ ΕΧΕ ΓΟΥΣΤΟ ΝΑ ΜΟΥ ΞΕΦΥΓΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΡΕΠΕΣ ,ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ..ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΡΕΨΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΥ..
"ΑΡΕΣ ΜΑΡΕΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ" ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΠΟΥ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ ΤΗΝ ΦΩΝΑΖΕΙ ΜΗΤΕΡΑ..ΛΥΠΗΘΗΚΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ..Ε ΛΟΙΠΟΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ..ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡ..
ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΘΑ ΤΡΕΜΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΜΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΣ ΑΣΤΕΙΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΛΕΩ" TO MENOY ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΕΙ 2 ΠΟΔΙΑ ΒΑΤΡΑΧΟΥ,ΕΝΑ ΙΣΤΟ ΑΡΑΧΝΗΣ ,5 ΝΥΧΙΑ ΝΥΧΤΕΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΕΦΤΑ ΜΕΤΡΙΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ" ....
ΑΧ ΠΑΙΔΙΑ ΜΗ ΜΕ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕΤΕ....ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ..
by ΝΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΛΗ on Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010 στις 10:46 μ.μ.
ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΜΙΚΡΗ,ΠΑΡΟΛΑΥΤΑ ΜΕ ΕΝΑ ΤΡΟΠΟ ΜΑΓΙΚΟ ΣΑΝ ΤΟ ΤΣΑΝΤΑΚΙ ΤΟΥ SPORT BILLY ΘΑ ΤΟΥΣ ΧΩΡΑΕΙ ΟΛΟΥΣ ΜΕΣΑ...
ΘΑ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΠΑΛΙΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥΣ...
ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΠΑΙΔΙΚΑ..ΑΛΛΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ..ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ..
ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΧΤΥΠΑΩ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ ΟΠΩΣ ΜΙΚΡΗ ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΧΕΡΙΑ...
ΘΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΑΩ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΣΤΟΡΓΗ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ..ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ..
ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΥ ΘΑ ΓΛΥΚΑΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ ..
ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑΣΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ..
ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΠΟΤΕ ΒΑΡΕΘΗΚΑ Η ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΕΜΑΘΑΝ ΠΟΤΕ..
ΘΑ ΠΑΙΖΩ ΑΚΟΜΑ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΡΠΙΖΩ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ..
ΘΑ ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, ΤΑ ΖΩΑ ΜΕ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ.ΘΑ ΚΛΑΙΩ ΚΑΙ ΘΑ ΓΕΛΑΩ ΧΩΡΙΣ ΝΤΡΟΠΗ,ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΟΥ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΗΚΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ..
ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΑ ΓΕΡΑΣΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΑΙΔΙΚΗ..ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΓΕΛΩ..
ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΙΚΟ ΤΟ ΠΟΣΟ ΘΑ ΜΙΚΡΑΙΝΩ ΚΑΘΩΣ ΘΑ ΜΕΓΑΛΩΝΩ..ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΙΔΙ..ΘΕΛΩ ΑΓΚΑΛΙΕΣ ,ΧΑΔΙΑ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΓΜΑΤΑ..ΧΟΡΟΠΗΔΗΤΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΚΑΙ ΚΥΝΗΓΗΤΑ ΜΕ ΞΕΦΩΝΗΤΑ ΣΕ ΟΛΟΤΟ ΣΠΙΤΙ...
Ολο το καλοκαιρι η μαμα και ο μπαμπας προετοιμαζαν τον ερωτα και την αγαπη για το σχολειο.Τους εδειχναν εικονες από βιβλια ,περνουσαν απ εξω από σχολικα κτιρια και αφηναν τον ερωτα με την αγαπη με τις ωρες να κοιτουν τα αλλα παιδακια που επαιζαν γεματα χαρα στις αυλες.
Η μαμα ελεγε ¨¨ παιδια κοιταξτε ποσο χαρουμενα είναι τα παιδακια στο προαυλιο του σχολειου..έτσι θα παιζετε και εσεις σε λιγο καιρο..¨
Η αγαπη γεματη ορεξη και διαθεση για φιλους και παρε δωσε σε ένα ανεμελο παιχνιδι,χαμογελουσε με τα ματια της να λαμποκοπουν σαν φωτεινα αστερια..αντιθετα ο ερωτας επαιρνε έναν μορφασμο γκρινιας και ελεγε στην μαμα του..¨¨δεν μπορω να καταλαβω,γιατι πρεπει να παω εγω στο σχολειο να παιξω με όλα αυτά τα παιδια?γιατι δεν ερχονται αυτά εκει που μενουμε εμεις?
Θελω να παιξω μαζί τους δεν λεω αλλα πρεπει να ερθουν αυτά στο σπιτι μας ,εγω δεν παω εκει..
Η αγαπη χαμογελουσε και προσπαθουσε να του εξηγησει λεγοντας του σαν μεγαλυτερη ¨ερωτουλη εισαι ενας και είναι αρκετα παιδια,δεν μπορει το καθενα να ερθει στι σπιτι μας,φαντασου τι θα γινει?¨ μα εγω θελω ,θελω απαντουσε ο ερωτας..δεν θελω να φυγω από το σπιτι θελω να καθομαι με τη μαμα…η αγαπη γεματη υπομονη του ξαναελεγε ¨ερωτακο μου πρεπει να παει στην δουλιτσα η μαμα, εξαλλου δεν βλεπεις ολους αυτους που παιζουν και χοροπηδουν και εμεις τετοια θα κανουμε..¨όχι ¨ ελεγε πεισματικα ο ερωτας δεν με νοιαζει να ερθουν αυτοι και η μαμα να μην παει πουθενα..
Ματαια προσπαθουσε η αγαπη να του περασει το τοσο ευχαριστο κλιμα
Του σχολειου,ο ερωτας δεν αλλαζε γνωμη με τιποτα..ηταν τοσο εγωιστης που προτιμουσε να μην παιξει για μερες ..πολλες μερες.. παρα να καταδεχθει να παει αυτος στο σχολειο..η μαμα και ο μπαμπας όμως πιστευαν ότι μεχρι να ερθει ο σεπτεμβριος και θα πεσουν τα φυλλα, ο ερωτας θα εχει αλλαξει αποψη..βλεπετε ειχαν και την αγαπη που ολο και του μιλουσε για αυτό και δεν τον αφηνε σε ησυχια..
Οι μερες περνουσαν και οι επισκεψεις στο σχολειο όλο και γινονταν πιο πολλες..
Ο ερωτας κάθε μερα εκανε και μια γκρινια λιγοτερη και αυτό χαρη στην υπομονη της αγαπης,μια γκρινια του ερωτα δεκα χαμογελά της αγαπης..
Ώσπου σιγα σιγα
Οι γκρινιες επαψαν ο ερωτας αφομοιωθηκε μαζί με τα υπολοιπα παιδια του σχολείου αρχες σχολικης περιοδου…
Ηρθε η σειρά του και μαλακωσε …αλλά αυτό απαιτουσε θυσιες από ολη την οικογενεια του…
Και την προσαρμογη του την χρωστουσε στην αγάπη,το ηξερε καλα αυτό..
Με την σειρά του μεγαλωσε κι αυτος και έγινε ιδιος με την αγάπη..
Ωριμασε και περασε σε άλλο σταδιο ..όπως τα λουλουδια που από μπουμπουκια γινονται ωραια ανθη,όπως η σεληνη που γεμίζει και γίνεται πανσεληνος..,όπως η θαλασσα με την πλυμμυριδα και την αμπωτη…
Για αυτό το λογο ο ερωτας ήθελε το χώρο του και η αγάπη το χρόνο της για να τον πεισει…να τον πεισει πως όλα είναι ομορφα όταν παιζεις με την καρδιά μαζί ….η λογική είναι παιδί του εγωισμου..και το ενστικτο
μας η μικρη φωνη που πρέπει πάντα να ακουμε….
Με ρωτάνε τι θα γίνω όταν μεγαλώσω...Σαν να μη είμαι τίποτα ακόμα...Μου λένε να φέρομαι όπως πρέπει...Σαν να μην πρέπει να φέρομαι όπως είμαι...Μου ζητάνε να πω ποιον αγαπώ πιο πολύ...Δε βλέπουν ότι λατρεύω τη ζωή και όλα της τα πλάσματα?Με συμβουλεύουν να ακούω τους μεγάλους...Μα θέλω κι εγώ να με ακούσουν.Με ρωτούν αν είμαι καλό παιδί...Λες και υπάρχουν και κακά παιδιά.Μου ζητούν να κατακτήσω βραβεία και μετάλλια...Μα εγώ θέλω μόνο να παίξω με τους φίλους μου.Μου λένε ότι η ζωή είναι δύσκολη...ο κόσμος κακός.Όμως μια φωνούλα μέσα μου λέει:για την αγάπη,τη χαρά να ζεις ελεύθερος,την ευτυχία να δίνεις,και τη μεγαλοσύνη να φτιάχνεις τον κόσμο σου,με τα μοναδικά χρώματα της φαντασίας σου χωρίς κανένα φόβο.Αυτή τη φωνούλα ακούν τα παιδιά όλου του κόσμου...και κάθε μεγάλος μπορεί να την αφουγκραστεί,μόνο αν ησυχάσει τη φλύαρη σκέψη του.
Εύχομαι να τα διαβάσουν οι ενήλικες, όχι όμως με τον τρόπο που συνηθίζουν να διαβάζουν - τις λέξεις, τις προτάσεις, και να καταλήγουν σε μια κριτική (συμφωνώ ή διαφωνώ) που τους επιτρέπει να πάνε απλά παρακάτω και αύριο να έχουν κιόλας ξεχάσει. Διαβάστε βιωματικά, όπως σκέφτεται ένα παιδί. Βάλ'τε τον εαυτό σας στο κέντρο των εικόνων που φτιάχνετε διαβάζοντας και δείτε πώς λειτουργεί. Αυτό κάνει ένα παιδί. Νοιώστε την έννοια της κάθε λέξης που διαβάζετε και επιτρέψτε στο κενό ενδιάμεσα των προτάσεων να σας μιλήσει... Έτσι ζει ένα παιδί.
Οι προεκτάσεις της Ψυχολογικής Παραμέλησης Παιδιών. Εμπειρίες από το Κέντρο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης Παιδιού & Οικογένειας Αγαπώ τα Παιδιά.
Το συμφέρον του παιδιού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις αποφάσεις που το αφορούν. 
Όλα τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους, έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη και τις απόψεις τους σε θέματα που τα αφορούν. Οι ενήλικες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη τους πριν πάρουν αποφάσεις γι' αυτά. 
Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα στην ιδιωτική ζωή των παιδιών, στην οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία τους, ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή τους. 
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφής κακομεταχείριση: βία, παραμέληση, κακοποίηση (σωματική, λεκτική, ψυχολογική, σεξουαλική) και εκμετάλλευση, μέσα και έξω από την οικογένεια. 
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη και φροντίδα, τους εμβολιασμούς, τη νοσηλεία, κ.λπ. 
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές τους. Το κράτος πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν στο σχολείο, να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους. Τα πειθαρχικά μέτρα δεν πρέπει να προσβάλλουν την αξιοπρέπεια των μαθητών. 
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (επαιτεία, εκπόρνευση, πορνογραφία, δουλεμπόριο, κ.λπ.) Έχουν όμως δικαίωμα στην εργασία με ασφάλιση και υπό προϋποθέσεις, ανάλογα με την ηλικία, το είδος εργασίας, το ωράριο, κ.λπ.. 
